Ang kasaysayan ng industriya ng pelikulang Pilipino ay hindi makukumpleto kung hindi babanggitin ang pangalan ng isang tao na nagpatawa sa milyun-milyong mamamayan sa kabila ng kanyang kakaiba at hindi pangkaraniwang pisikal na hitsura. Ang pagsasalaysay sa buhay ni Renato L. Requiestas, o mas higit na kilala ng sambayanang Pilipino sa tanyag na ngalang Rene Requiestas, o sa kanyang iconic na karakter na “Chitae”, ay tulad ng pagbuklat sa isang makapal na aklat na puno ng mga pahinang may bahid ng luha, pawis, at walang hanggang halakhak. Siya ay hindi lamang isang mukha sa telebisyon o isang boses na nagpatawa sa mga sinehan; siya ay isang phenomenon na sumasalamin sa tunay na kalagayan at kultura ng masang Pilipino noong huling bahagi ng dekada 80 hanggang sa unang bahagi ng dekada 90. Ang kanyang paglalakbay mula sa madidilim at masisikip na pasilyo ng isang tenement housing sa Western Bicutan, Taguig patungo sa tugatog ng tagumpay sa pilak na tabing ay isang epikong puno ng mga detalye na bihirang matalakay sa mga simpleng lathalain, ngunit nag-iwan ng malalim na marka sa kasaysayan ng sining sa Pilipinas.
Ipinanganak si Renato El Requiestas noong ika-22 ng Enero, 1957, sa isang payak na pamilya na ang tanging puhunan ay sipag at pagmamahalan sa gitna ng matinding kakapusan. Sila ay pitong magkakapatid na pinalaki sa loob ng Building 7, Unit 702 ng Tenement Housing sa Taguig. Ang unit na ito na naging saksi sa kanyang pagkabata ay may sukat lamang na labinlimang metro kwadrado—isang espasyong napakaliit para sa isang pamilyang may siyam na miyembro. Ang kanyang mga magulang ay kapwa mananahi; ang kanyang ama at ina ay maghapong nakayuko sa kanilang mga makina ng pananahi sa loob mismo ng kanilang maliit na tahanan upang matustusan ang mga pangangailangan ng pitong anak. Sa kabila ng labis na kahirapan, ang pamilyang Requiestas ay hindi kinakitaan ng kawalan ng pag-asa. Sa loob ng Unit 702, natutunan ni Rene ang disiplina at ang maagang halaga ng sining. Ang kanyang kapatid na si Remedios, o mas kilala ngayon bilang si Aling Osang, ay nagkwento sa isang eksklusibong panayam sa vlog ng beteranong mamamahayag na si Julius Babao na si Rene ay lumaking madasalin at may matinding interes sa musika at pag-arte simula pa noong siya ay musmos pa lamang.
Bago pa man maging “Chitae” o “Pido” sa harap ng mga camera ng malalaking produksyon, si Rene ay isa nang sikat na personalidad sa kanilang sariling barangay sa Taguig. Ang kanyang trabaho bago pumasok sa mundo ng pelikula at telebisyon ay ang pagiging isang komunidad na direktor at tagapagturo ng sining sa mga kabataan. Siya ang nagsilbing haligi ng kanilang lokal na choir kung saan siya ang nagtuturo ng tamang tono at pagtugtog ng gitara. Hindi lamang siya isang ordinaryong miyembro ng komunidad; siya ang utak sa likod ng mga dula-dulaan na itinatanghal sa kanilang lugar tuwing may pista o espesyal na okasyon. Siya rin ang nagsilbing direktor ng kanilang sinakulo tuwing Mahal na Araw—isang responsibilidad na nangangailangan ng matinding dedikasyon, malalim na pang-unawa sa pananampalataya, at kaalaman sa sining ng drama. Ang kanyang pagmamahal sa teatro ay umabot sa punto na siya mismo ang gumagawa ng mga ticket para sa kanyang mga dula at personal na namimigay nito sa kanyang mga kapitbahay sa tenement upang matiyak lamang na may manonood sa kanyang mga obra. Sa yugtong ito ng kanyang buhay, hindi katatawanan ang kanyang ibinida kundi ang kanyang seryosong talento sa pag-arte at pagdidirekta. Maraming tao sa kasalukuyan ang hindi nakakaalam na ang kanyang mga natatanging galaw, facial expressions, at timing na naging tatak niya sa showbiz ay hinasa niya sa mga maliliit at simpleng entablado ng Taguig habang siya ay nagsisikap na makatulong sa kanyang pamilya.
Ang pintuan ng showbiz ay hindi agad bumukas nang malawak para kay Rene. Nagsimula siya mula sa ibaba bilang isang ekstra at tumanggap ng mga maliliit na papel sa telebisyon. Isa sa kanyang mga nakaraang exposure ay sa programang “Sic O’Clock News” kung saan ang kanyang kakaibang itsura at natural na galing sa pagpapatawa ay nagsimulang mapansin ng mga kritiko at producer. Ngunit ang tunay na nagpabago sa kanyang kapalaran ay ang pagkakadiskubre sa kanya para sa pelikulang “Starzan: Shouting Star of the Jungle” noong taong 1989. Dito niya nakatambal ang sikat na komedyanteng si Joey de Leon, at dito rin isinilang ang karakter ni Chitae. Ang kanyang linyang “Chitae, ganda lalaki!” ay mabilis na kumalat sa buong kapuluan at naging bukambibig ng bawat Pilipino, bata man o matanda. Ang kanyang pagiging bungi, ang payat na pangangatawan, at ang tila laging bagong gising na buhok ay hindi naging hadlang upang tanggapin siya ng publiko; sa halip, ito ang naging pangunahing susi niya upang maging tinaguriang “the most unlikely leading man” sa kasaysayan ng pelikulang Pilipino. Ang kanyang pagiging natural at ang kanyang kakayahang magpatawa nang hindi pinipilit ang dahilan kung bakit siya minahal nang lubos ng masa. Nakita ng mga ordinaryong Pilipino sa kanya ang kanilang mga sarili—isang tao na sa kabila ng pisikal na kapintasan at kahirapan sa buhay ay kayang maging bida at magtagumpay sa lipunan.
Ang kasikatan ni Rene ay lalong lumiyab nang ipareha siya sa tanyag na si Kris Aquino sa pelikulang “Pido Dida: Sabay Tayo” noong taong 1990. Ang kombinasyon ng isang masang komedyante at ng “Queen of All Media” na anak ng nagdaang Pangulong Corazon Aquino ay naging isang napakalaking tagumpay sa takilya na bumasag sa mga rekord ng kita sa sinehan. Ang kanilang chemistry sa screen ay naging pangunahing usap-usapan sa buong bansa, at dito nagsimulang lumabas ang mga matitinding kontrobersiya tungkol sa kanilang tunay na ugnayan sa likod ng camera. Marami sa mga tagahanga ang naniniwala noon na mayroong namumuong tunay na pag-ibig sa pagitan ng dalawa, lalo na’t madalas silang makitang masaya at komportable sa piling ng isa’t isa sa mga promosyon ng pelikula at mga panayam. Gayunpaman, sa likod ng mga makukulay na tsismis na ito sa showbiz, mayroong mga mas malalalim, mas seryoso, at mas masalimuot na isyu na bumalot sa personal na buhay ni Rene na unti-unting nagpahirap sa kanya.
May limang malalaking kontrobersiya na yumanig sa buhay ng komedyante na naging dahilan ng kanyang emosyonal at pisikal na paghina. Ang unang malaking kontrobersiya sa buhay ni Rene ay ang tungkol sa kanyang mga naging totoong karelasyon at ang plano niyang pagpapakasal na hindi natuloy. Marami sa publiko ang nag-akala na habambuhay na siyang mananatiling binata dahil sa kanyang imahe bilang komedyante, ngunit lingid sa kaalaman ng nakarami, si Rene ay mayroong isang kasintahang Haponesa na balak na niyang pakasalan bago siya tuluyang pumanao. Ayon sa pagsisiwalat ni Aling Osang, dinala pa ni Rene ang babaeng ito sa kanilang simpleng tahanan sa Taguig upang opisyal na ipakilala sa kanyang buong pamilya. Kitang-kita ang seryosong intensyon ni Rene na bumuo ng kanyang sariling pamilya at manirahan sa ibang bansa upang makapagsimula ng bagong buhay. Ngunit ang magandang planong ito ay tuluyang nahadlangan ng kanyang biglaang pagkakasakit at maagang kamatayan. Ang babaeng ito ay nanatiling nasa tabi ni Rene hanggang sa huling yugto ng kanyang buhay sa ospital, ngunit siya rin ang naging sentro ng ilang diskusyon sa pamilya tungkol sa mga personal na gamit at ari-arian na naiwan ng komedyante matapos itong mamatay.
Ang pangalawang kontrobersiya ay ang tungkol naman sa kanyang inampong anak na si “Krisney”—o kilala bilang si Michael Meade sa tunay na buhay. Maraming espekulasyon ang lumabas noon kung sino ang tunay na magulang ng bata at kung bakit pinangalanan itong Krisney, na ayon sa marami ay halatang kombinasyon ng pangalan nila ni Kris Aquino at Rene. Sa loob ng maraming taon, naging isang malaking palaisipan sa publiko kung may biological ba na anak si Rene na pilit itinago sa media. Nilinaw ng kanyang pamilya sa panayam ni Julius Babao na si Krisney ay inampon ni Rene noong ito ay isang sanggol pa lamang dahil sa kanyang matinding pagnanais na magkaroon ng katuwang sa buhay, makaranas maging isang ama, at magkaroon ng opisyal na tagapagmana ng kanyang mga pinaghirapan. Si Krisney ay pinalaki ng kanyang kapatid na si Aling Osang at ng kanilang ina sa probinsya sa tulong ng pinansyal na suporta na ipinapadala ni Rene noong siya ay nasa rurok pa ng kasikatan. Sa kasamaang palad, si Krisney ay pumanaw na rin noong taong 2023 sa edad na 32 taong gulang dahil sa isang malubhang sakit, na siyang nagtapos sa linya ng pamilya na ninais sanang buuin at iwanan ng komedyante sa mundo.
Pangatlo sa mga kontrobersiya na nagdulot ng malaking pagbabago sa kanyang karera ay ang kanyang biglaang pagpasok sa mundo ng politika noong taong 1991. Tumakbo si Rene bilang konsehal sa bayan ng Taguig at pinalad na manalo nang malaki dahil sa kanyang tindi ng impluwensya at pagmamahal ng masa. Gayunpaman, ang kanyang panunungkulan sa pamahalaan ay hindi naging madali at payapa. Binatikos siya nang matindi ng kanyang mga kalaban sa politika; sinabi ng mga ito na wala siyang sapat na kakayahan at talino upang mamuno sa isang bayan dahil lamang sa siya ay isang komedyante na walang pormal na kaalaman sa batas. Sa kabila ng mga mapanirang salita, pinatunayan ni Rene na ang isang batang lumaki sa tenement ay may tunay na malasakit at puso para sa kanyang mga nasasakupan. Subalit ang maruming sistema ng politika at ang mga walang katapusang intriga ay nagdulot ng matinding stress at depresyon sa kanya, na ayon sa mga taong malapit sa kanya ay isa sa mga naging pangunahing dahilan ng mabilis na paghina ng kanyang resistensya at kalusugan.
Ang pang-apat na kontrobersiya na itinuturing na pinakamasakit na bahagi ng kanyang buhay ay ang tungkol sa kanyang mga kaibigan o “barkada” na naging dahilan ng mabilis na pagkaubos ng kanyang mga naipong pera at kayamanan. Noong siya ay nasa rurok ng tagumpay at kumikita ng malalaking halaga, si Rene ay kilala sa industriya sa pagiging sobrang bukas-palad at mapagbigay sa kapwa. Ayon sa kanyang kapatid, naging malaking kahinaan ni Rene ang mga taong nakapaligid sa kanya na sinasamantala ang kanyang labis na kabaitan at katanyagan. Madalas siyang magdala ng malalaking grupo ng mga kaibigan at kasamahan sa showbiz sa lungsod ng Baguio kung saan siya ang solong gumagastos sa lahat ng gastusin—mula sa mararangyang hotel, pagkain, alak, hanggang sa mga personal na luho ng mga ito habang nagbabakasyon. Sa kabilang banda, ang kanyang sariling pamilya sa Taguig ay kailangan pang dumaan sa mahabang pakiusap at paghihintay bago matulungan sa kanilang mga pang-araw-araw na pangangailangan dahil mas inuuna ni Rene ang kanyang mga barkada na nakakakuha ng pera sa kanya sa isang iglap lamang. Ang labis na pagtitiwala na ito sa mga maling tao ay nag-iwan sa kanya ng kakaunti o halos walang ipon nang siya ay magsimula nang magkasakit at mangailangan ng tulong pinansyal.
Ang panlima at ang marahil pinakamisteryosong kontrobersiya na hanggang ngayon ay pinag-uusapan pa rin ay ang tungkol sa mga kwentong paranormal at kababalaghan na bumalot sa kanyang mga huling sandali sa mundo. May mga ulat mula sa kanyang mga kasambahay na isang misteryosong babae na nakaputi at may mahabang buhok ang palaging nagpapakita kay Rene sa loob ng kanyang huling bahay na naipatayo sa Fairview, Quezon City. Isang katutubong manggagamot ang binitawan ang salita sa pamilya na mayroong isang makapangyarihang espiritu na nagkagusto kay Rene at may matinding naisin na kunin ang kanyang kaluluwa. Sa mismong gabi ng kanyang kamatayan, habang si Rene ay kritikal sa loob ng ospital, ang kanyang mga kapatid na naiwan sa kanilang bahay ay nakakita ng isang madilim na anino ng babae na lumabas sa kanilang mismong gate at biglang naglaho sa hangin. Kasabay na kasabay ng sandaling iyon, tumunog ang telepono at nakatanggap sila ng tawag mula sa ospital na nagsasabing pumanaw na si Rene. Ang kwentong ito ay nanatiling isang malaking bahagi ng urban legend sa industriya ng pelikulang Pilipino na nagpapakita ng misteryong bumabalot sa kanyang pagkatao hanggang sa huling sandali.
Ang dahilan ng maagang pagpanaw ni Rene Requiestas ay isang masakit at malungkot na katotohanan na may kinalaman sa kanyang naging estilo ng pamumuhay at mga nakasanayang bisyo. Simula pa noong siya ay isang binata na nagtitiyaga sa tenement, naging bahagi na ng kanyang pang-araw-araw na routine ang labis na pag-inom ng alak. Ang bisyong ito ay nagpatuloy at lalo pang lumala kahit noong sikat na siya at abala sa mga taping, dala na rin ng labis na pagod sa puyatan sa shooting at ang kultura ng pakikisama sa mga barkada pagkatapos ng trabaho. Noong Hulyo ng taong 1993, matapos ang isang sunod-sunod at mapanghamong shooting sa Antipolo, umuwi si Rene sa kanyang bahay sa Fairview na may lanta at nanghihinang katawan. Doon ay naganap ang isang insidente na labis na ikinagulat at ikinatakot ng kanyang pamilya. Sumuka si Rene ng napakaraming dugo na ayon sa paglalarawan ni Aling Osang ay umabot sa galong-galong dami na dumanak sa sahig. Agad siyang isinugod ng pamilya sa isang malaking ospital sa Quezon City upang malapatan ng lunas. Sa mga unang araw ng kanyang pagkaka-confine, tila bumubuti ang kanyang kalagayan; nagagawa pa nga niyang makipagbiro at magpatawa sa mga nurse at doktor na nag-aalaga sa kanya, ngunit ang kanyang panloob na mga organo ay tuluyan nang bumigay. Dahil sa matinding komplikasyon ng sakit na tuberculosis at advanced cirrhosis o ang tuluyang pagkasira ng atay dahil sa labis na alak, noong ika-24 ng Hulyo, 1993, sa napakabatang edad na 37 taong gulang, tuluyan nang namaalam sa mundo ang Hari ng Komedya.
Ang kalagayan ng kanyang pamilya matapos ang kanyang maagang pagpanaw ay dumaan sa matitinding pagsubok, kahirapan, at kalungkutan. Marami sa publiko ang nag-akala noon na nag-iwan si Rene ng napakaraming kayamanan, ari-arian, at milyun-milyong piso para sa kanyang pamilya. Ngunit dahil sa mga naunang kontrobersiya sa kanyang mga barkada na nanalantay sa kanyang pera, at ang mga natitirang mahahalagang gamit na mabilis na kinuha ng kanyang huling nakasama, ang pamilya ay naiwan na may kakunting resources at baon sa mga obligasyon. Upang makapagsimula muli at makalayo sa masakit na alaala at ingay ng Maynila, nagpasya ang kanyang mga kapatid na lumipat mula sa Taguig patungo sa isang payak na pamayanan sa Cainta, Rizal. Sa kasalukuyan, tatlo na lamang sa pitong magkakapatid ang natitirang buhay sa mundo, kabilang si Aling Osang na siyang nag-iisang nag-aalaga sa mga natitirang alaala at kuwento ni Rene. Dahil ang kanyang inampong anak na si Krisney ay wala na rin, ang buong responsibilidad sa pangangalaga sa pangalan ng aktor ay naiwan sa kanyang mga matatandang kapatid.
Isang mahalaga at napaka-emosyonal na detalye na ibinahagi kamakailan sa vlog ni Julius Babao ay ang naging malungkot na kalagayan ng puntod ni Rene. Sa loob ng higit tatlong dekada, siya ay nakalibing sa Manila Memorial Park. Ngunit dahil sa kalayuan ng sementeryo mula sa kanilang bagong tirahan sa Rizal, at dahil na rin sa matinding hirap sa pananalapi ng pamilya, hindi na mabisita, malinis, at maalagaan ng kanyang mga kapatid ang kanyang puntod, na naging dahilan upang ito ay halos mapabayaan na sa paglipas ng panahon. Noong Pebrero ng taong 2025, sa pangunguna at inisyatibo ng mamamahayag na si Julius Babao at sa malaking tulong ni Mayor Kit Nieto ng Cainta, isinagawa ang opisyal na paghukay o exhumation sa mga labi ni Rene Requiestas pati na rin ang mga labi ng kanyang mga magulang na matagal nang nakalibing doon. Ang mga natitirang buto ay dinala sa isang krematoryum sa Cainta upang sunugin at gawing abo. Ang emosyonal at makasaysayang sandaling ito ay naging hudyat ng simbolikong pagbabalik ni Rene sa piling ng kanyang pamilya pagkalipas ng maraming taon. Ang kanyang mga abo ay kasalukuyang nasa ligtas at kagalang-galang na pangangalaga ni Aling Osang sa kanilang tahanan, na nagpahayag na sa wakas, matapos ang mahabang panahon ng pagkakahiwalay at paghihirap, ay magkakasama na silang muli sa iisang bubong.
Ang buhay at kamatayan ni Rene Requiestas ay isang malalim na paalala sa lahat ng tao na ang katanyagan, kayamanan, at palakpak ng publiko ay pansamantala lamang at mabilis na naglalaho tulad ng bula. Ngunit ang tunay na sining, ang tapat na pagpapasaya sa kapwa, at ang wagas na pagmamahal sa pamilya ay ang mga bagay na mananatiling buhay habambuhay sa kasaysayan. Siya ay isang simpleng tao na nangarap mula sa hirap, nagtagumpay sa sarili niyang paraan, at nagbigay ng lahat ng kanyang lakas at kakayahan para sa iba hanggang sa wala nang matira sa kanyang sarili. Ang kanyang kuwento ay hindi lamang tungkol sa isang sikat na komedyanteng nawalan ng ngipin na nakakatawa ang itsura; ito ay tungkol sa isang mahusay na direktor, isang mapagmahal na kapatid, isang tapat na ama, at isang lider ng komunidad na ninais lamang mapangiti ang kanyang kapwa sa kabila ng kanyang sariling mga mabibigat na pasanin sa buhay. Si Rene Requiestas ay mananatiling walang katulad na simbolo ng “gandang lalaki” sa puso ng bawat mamamayang Pilipino na nangarap na mula sa putikan ng kahirapan ay makakaabot din sa ningning ng mga bituin sa langit. Ang kanyang buong paglalakbay—mula sa masikip na Unit 702 ng tenement patungo sa rurok ng pelikula, hanggang sa kanyang pagbabalik sa Cainta bilang mga abo—ay isang ganap at perpektong sirkulo ng buhay. Ang kanyang mga pagkakamali, ang kanyang mga dakilang tagumpay, at ang kanyang mga kontrobersiya ay mahahalagang bahagi ng kasaysayan ng kulturang Pilipino na dapat nating kilalanin, igalang, at pahalagahan para sa mga susunod pang henerasyon.
